دانشگاه پیام نور

نام دانشگاه پیام نور برای افراد زیادی دوست داشتنی نیست و کسانی که در اونجا درس می خونند هم با نوعی دلخوری از دانشگاه و کارمندان و سیستم آموزش، ترمها را یکی پس از دیگری می گذرونند.

مدتها قبل این را فهمیده بودم و تصمیم گرفته بودم تا به جای اینکه به افراد ناراضی و ناراحت و دلخور ملحق بشم سعی کنم این تصور رو داشته باشم که اصلا دانشگاهی وجود نداره و من خودم تصمیم دارم تعدادی کتاب رو مثلا طی مدت زمانی کوتاه(ترم) بخونم و امروز نه تنها از اینکه دانشگاه پیام نور درس خوندم اصلا ناراضی نیستم بلکه احساس می کنم در مقایسه با خیلی از دوستانم که تو دانشگاههای دیگه درس خوندن وضعیت بهتری دارم. می تونم بگم به استادی برای دادن نمره و یا ارائه جزوه به جای کتاب التماس نکردم(حتی اگر می خواستم هم امکانش نبود!) و می تونم یک کتاب درسی رو دست بگیرم و مستقل از کلاس و استاد، کتاب رو تا آخر بخونم، بفهمم و ازش لذت ببرم و حتی اگر بخشی را نفهمیدم به منابع دیگه ای مراجعه کنم.

منظورم از بیان این موضوع مقایسه دانشگاهها با هم نیست تا بگویم این دانشگاه قوی تر یا ضعیف تر است. نظرم این است که هر دانشگاهی که درس می خونیم فقط رو تلاش خودمون حساب کنیم.

موفق باشید.

"امروز گواهی موقت کارشناسی ام رو گرفتم! 8/9/91 "